Wijting op het kanaal!

Een van de laatste vissessies van dit jaar wordt gepland, zondag 15 december zal er gevist gaan worden. Ook ik ontkom niet aan de kerstdruk die het werk met zich mee brengt. De laatste loodjes wegen het zwaarst, dit jaar is dat zeker het geval, elke avond werken, ook in het weekend ontkom ik er niet aan, maar zondag zal ik even tijd voor mijn eigen vrij maken! Vismaat Robert denkt er net zo over, we plannen een sessie op het strand van Vlissingen waar we achter de scharren aan zullen gaan. Wanneer ik op de Facebookpagina van de Strandprutsers de vraag stel of ik beter in het donker of overdag kan plannen wordt het al snel duidelijk dat het overdag een gok gaat worden. De ene dag wordt er redelijk tot goed schar gevangen, de andere dag helaas weer niet. In het donker ben je zekerder van je zaak. Als ik dan ook nog wordt uitgenodigd om een avondje met vrienden te gaan eten moeten we wel overdag gaan vissen.



De vraag op de Strandprutsers levert wel een andere reactie op, een reactie uit een opvallende hoek, maar wel een waar ik héél erg blij van word! Chris nodigt me uit om eens bij hem te komen vissen. Het is of het zo moet zijn want Chris en zijn maat Mark volg ik al een tijdje op Facebook, hun vangsten en de locatie waar zij vissen spreekt mij al langere tijd aan.

Het kanaal van Gent naar Terneuzen is een erg breed kanaal wat van zoet naar zout water overgaat. 32 km lang en meer dan genoeg stekken om neer te strijken, wat wil je nog meer?

Aangezien de wind zondag is aangetrokken tot een 6 á 7 bft is de keuze richting Terneuzen te rijden snel gemaakt!

Robert en ik arriveren om 8.30 uur bij Chris thuis, Mark is ook al aanwezig. Na een korte kennismaken rijden we richting de stek. We komen voor de eerste keer op dit water, ik ben dan ook op alles voorbereid, maar mijn zinnen staan toch echt op het vissen met de feederhengel, wellicht de mooiste manier van vissen aan het zoute water.

Chris en Mark zijn twee mazzelaars, zij hebben een prachtig stekje dat niet voor iedereen toegankelijk is, een aanlegsteiger waar diverse boten aan liggen. Een van die booteigenaren blijkt een prima kerel te zijn en staat toe dat ook wij hier ons hengeltje kunnen uitgooien. Opvallend, want de steiger is eigenlijk verboden toegang voor onbevoegde.Van de wind merk ik helemaal niets, die wordt geheel opgevangen door de boot die achter me ligt, het enige waar ik wel iets van merk is het zonnetje dat heerlijk op mijn rug schijnt. Ik voel het aan alles, vandaag wordt z’n dag dat niets tegen zal zitten….



 

Chris adviseert me niet te zwaar te vissen, ongeankerd met 80 tot 100 gram lood moet voldoende zijn, de feederhengels worden dan ook snel tevoorschijn getoverd. Voor deze visserij heb ik heavy feeders van het merk Greys, sublieme hengels! Ze worden voorzien van een 4000 molentje gevuld met een dyneema lijn. De keuze van de onderlijnen is standaard hetzelfde, één hengel voorzie ik van een onderlijn met afhouders, de andere met wapperlijnen. Ik maak deze allang niet meer zelf, waarom zou ik als er op Facebook kwalitatief erg goede onderlijnen te bestellen zijn voor een mooi prijsje? Sjaak Lobs van JL-rigs en zeeonderlijnen levert deze aan mij, al jaren vis ik met zijn onderlijntjes, die naar wens geknoopt worden. Met keuze uit diverse haaklijnen, afhouders, haken, lengtes, kraaltje, noem maar op. Én als ik het echt niet weet adviseert Sjaak mij en stuurt hij me passende onderlijnen voor iedere visserij! Niet alleen erg gemakkelijk, maar ook niet te duur en vele malen beter dan de onderlijnen die je standaard in het rek van je hengelsportzaak vind.



Chris heeft voor de pieren gezorgd, zelf heb ik nog wat zagers en mesheften bij me. Onder de steiger staat direct al 8 meter water, de vaargeul is een kleine 13 meter diep. De hengels komen op verschillende afstanden, een dichtbij, de andere in de vaargeul. Wissel ik mijn aas dan verwissel ik ook de posities. Op deze manier kom ik er snel achter waar de vis zich ophoudt en welke onderlijn waar het beste werkt. 45 minuten lang gebeurt er bar weinig, geen aanbeet en geen krabben of garnalen die het aas op eten. Dan plots een stevige aanbeet, de top blijft nog even rammelen, maar ik ben te nonchalant. Ik hoopte op een tweede vis, maar eindig met niets. Dom hoor, Robert en ik willen namelijk beide maar al te graag die eerste vis op een nieuw water vangen. Chris en Mark hebben beide al vis, die weten wel van wanten op dit water. De volgende aanbeet volgt tien minuten later. Tot mijn verbazing draai ik twee vissen binnen, een mooie bot en een net geen maatse wijting. Deze draai is dan ook het startsein voor een paar uurtjes heerlijk vissen! Binnen een uurtje heb ik een stuk of tien vissen op de kant, bot, schol, wijting en steenbolk. Robert blijft vreemd genoeg visloos terwijl ook Mark en Chris hun visjes weten te vangen. Robert heeft dan ook nog eens pech dat hij twee keer lijnbreuk heeft, zijn topoog blijkt beschadigd te zijn, dikke pech. Hij besluit met een hengel minder door te vissen.



Alle vissen komen van het ondiepe en dan ook nog eens allemaal gehaakt op de verenstalen afhouders van 0.7mm en korte haaklijntjes zonder kraaltjes. Het zijn allemaal wijtingen van net wel of net niet de maat met af en toe een bot of een steenbolk tussendoor. Opvallend genoeg krijg ik wel wat beten op de wapperlijnen, maar blijven hangen doen ze niet.

Ik besluit met de wapperlijnen in de vaargeul te blijven vissen en de afhouders wat dichterbij.

Gelukkig vangt Robert nu ook wel zijn visje, Chris is ondertussen naar huis en Mark heeft zijn laatste worp gedaan, zij weten dat het nu een rustige periode is. De aanbeten nemen af, maar we vangen toch nog wel een visje. Robert en ik vissen nog even door wanneer ook Mark afscheid neemt.



Ondertussen heb ik al een aardig maaltje vis bij elkaar gevangen, maar de echt grote wijtingen waar iedereen over praat hebben we nog niet. Als wanhoopspoging om toch nog een 35 cm wijting te vangen werp ik de wapperlijnen helemaal tegen de verre rand van de vaargeul. Twee pieren of twee zagers met fluorkralen moeten ze over de streep trekken. Iedere vijf minuten wil ik het aas een paar meter binnen draaien om zo de grote vissen te lokaliseren, maar blijkbaar heb ik er bovenop geworpen. Ik moet flink uithalen om steeds weer op dezelfde afstand te kunnen vissen, maar bijna iedere worp levert een grote wijting op er volgen al snel een kleine tien wijtingen van 30+ cm. Steeds laat ik dit maar al te graag aan Robert weten, maar die wordt er niet warm of koud van. Het enige dat hij blijft herhalen is dat hij de grootste van de dag zal vangen en op het allerlaatste moment doet hij het dan ook nog….. Tijdens het schoonmaken van de vis die mee naar huis gaat wordt zijn hengel flink krom getrokken, zo krom dat de achterkant van de hengel los komt. Voorzichtig haalt hij de vis binnen. Wat een wijting zeg, 40 cm en heerlijk dik, het lijkt wel een gulletje. Robert lacht vandaag dus het laatst…..

Om 15.30 uur besluiten we naar huis te rijden. Hoewel we hebben genoten van een hele mooie winterdag met een lekker zonnetje is het ondertussen zwaar bewolkt geworden en begint het te druppelen, de hoogste tijd om te gaan dus! Met een kleine 40 vissen waarvan de helft mee naar huis gaat heb ik een regelrechte topdag gehad. Heerlijk genoten van de prachtige aanbeten, de feederhengel heeft zijn diensten weer bewezen.

Chris en Mark, hartelijk dank dat we eens mochten lang komen! We komen graag nog eens langs en als de haaien er weer zitten komen jullie maar eens richting zeeland……..

Martijn Dekkers

[caption id="attachment_573" align="alignnone" width="300"] De feedertopjes rammelen er op los.....[/caption]