Pijlinktvissen in Nederland!

Pijlinktvissen!

 

Het is niet een alledaagse vangst in ons land, maar toch kan er op sommige stekken goed gericht op de pijlinktvissen gevist worden!

We zien duidelijk dat de gemiddelde watertempratuur begint te stijgen. De Noordzee warmt op, dat is zeker. Vissoorten zoals de kabeljauw houden van koel water, deze zijn gewoon een stuk lastiger te vangen dan tien jaar geleden. Daarvoor in de plaats komen andere vissoorten terug, denk aan gladde haaien, ruwe haaien, roggen, maar ook soorten zoals dorades en pijlinktvissen. Zij zwerven in de zomer langs onze kusten en blijven hangen op plekken waar warm water wordt geloosd. De uitlaat in de prinses Margriethaven is z’n stek, we sprongen in de auto en namen de proef op de som…..

Op vrijdagmiddag arriveren Robert en ik in de Europoort. Robert wist vier dagen eerder al een paar inktvissen te vangen. Ik heb een licht spinhengeltje met een klein molentje bij me. Het molentje is gevuld met 8/00 gevlochten hoofdlijn. Aan het uiteinde knoop ik anderhalve meter fluorcarbon van 30/00. Het systeem dat Robert gebruikt is een soort dropshot systeempje. Heel simpel eigenlijk: onderaan een loodje van 30 gram om het geheel in de stroming op de bodem te krijgen. 50 cm daar boven monteren we aan een kort zijlijntje de Egi-jig. Dat is een kunstaasje speciaal voor inktvissen en erg effectief!

De techniek die we toepassen is erg simpel. Wanneer het loodje de bodem raakt vissen we rustig het naar binnen. Korte felle rukjes worden afgewisseld met langzaam slepen en af en toe lassen we een korte pauze in. We krijgen geregeld een aanbeet en af en toe kunnen we een inktvis boven halen. Gezien de aanbeten moeten we er meer uit kunnen halen. Na wat peinzen en piekeren hebben we het gevonden. Direct bij een aanbeet de top naar voren werkt uitstekend. Als je de top naar voren brengt valt de lijn slap en heeft de inktvis de mogelijkheid de jig naar zijn bek te brengen, nu blijven er veel meer inktvissen hangen. In no-time hebben we ruim meer dan 20 inktvissen gevangen.

 

Als ik later met Sander terug naar de stek ga blijkt deze methode zeer weinig op te leveren. Sander weet erg veel van finesse technieken en besluit om het allemaal even iets anders aan te pakken. Het loodje verdwijnt en de Egi-jig wordt direct aan de voorslag geknoopt. Het blijkt al snel dat de inktvissen de duisternis benutten om te jagen. Waar we de eerste twee uur bar weinig aanbeten kregen lijkt het nu vol te zwemmen met jagende inktvissen. We zien ze zelfs in het licht van onze hoofdlampen voorbij komen. Sander weet ze erg goed te vangen, tijd om af te kijken…. Al snel heb ik door dat Sander erg beheerst zijn jig binnen vist en zo de inktvissen weet te verleiden. Dan blijkt het ook bij mij kinderspel, we vangen als een trein. Na een paar uur houden we het voor gezien en mochten er zelfs meer noteren dan de vorige sessie.

Helaas komt de arm der wet in opstand, de Egi-jig voldoen niet aan de eisen die wettelijk van toepassing zijn op binnenwater, zo wordt de Europoort namelijk gezien. Wettelijk hebben we daar dus een vispas nodig en mag kunstaas hooguit voorzien zijn van drie haken met hoogstens drie punten per haak, anders ben je strafbaar. Om toch door te kunnen vissen op inktvissen besloot ik eerst alle puntjes af te knippen en er maar drie per “haak” te laten zitten. Dit levert net zo veel aanbeten op, maar meer missers. Met een avondje knutselen was ik er uit. Ik verwijder gewoon alle punten en dmv wat krimpkous en een stukje nylon monteer ik drie dreggen achter de jig. Dat bleek de oplossing, net zoveel aanbeten en bijna geen missers meer.

Wil je deze visserij ook eens proberen? De prinses Magriethaven, het Callandkanaal en op de Waterweg is het mogelijk de pijlinktvissen te vangen. Rond IJmuiden schijnen ze ook te zitten en in het veerse meer komen ze ook voor!

 

Martijn Dekkers